سرآغاز ترجمه فارسى كتاب ايران در زمان ساسانيان تأليف ايران‌شناس دانماركى كريستن سن ، كه بسال 1317 بقلم دانشمند فقيد رشيد ياسمى انتشار يافت ، از مدتى پيش ناياب شده بود و دسترسى بدان دشوار مينمود . از آنجا كه مؤلف ، پس از انتشار چاپ اول ترجمه فارسى ، كتاب خويش را با تجديد نظر كلى و اضافاتى چند در سال 1944 ميلادى تجديد چاپ كرده بود ، لازم بود در چاپ دوم ترجمه فارسى نيز تغييرات و اصلاحات مؤلف رعايت شود . اين بود كه چند تن از دوستان انجام اين خدمت را از نويسنده اين سطور خواستار شدند و اينك چاپ جديد ترجمه فارسى پس از مقابله با چاپ دوم نسخه اصلى بهمت كتابفروشى دنياى كتاب در دسترس عموم قرار ميگيرد . اما تغييرات و اضافات اين چاپ نسبت بچاپ اول ، يكى مطالبى است ، كه مترجم بملاحظاتى از ترجمه آن در آن زمان چشم پوشيده بود . از قبيل مطالبى در فصل مربوط بنهضت مزدكيه و غيره ؛ ديگر مطالبى ، كه مؤلف با توجه باكتشافات جديد مربوط بدوره ساسانى ، مانند كتيبه‌هاى شاپور اول در كعبه زردشت و شهر شاپور ، و نيز كتب جديدى ، كه درباره تاريخ و تمدن ايران ساسانى انتشار يافته است ، از نو برشته تحرير آورده و بچاپ دوم كتاب خود افزوده است ؛ مثلا عقايد و افكار دينى ، كه با توجه بكتاب اديان ايران قديم نيبرگ دانشمند سوئدى در آن تغيير كلى صورت گرفته و نيز ضميمه اول و دوم كتاب ، كه در طى آن تحقيقات بديع و دلكشى در باب دين و تشكيلات سياسى ايران عهد ساسانى به نظر ميرسد . كليه اين مطالب از روى چاپ دوم نسخه اصلى ترجمه و در محل مربوط بدان قرار داده شد . همچنين مترجم بدلايلى ، كه خود در مقدمه كتاب بذكر آن پرداخته است ، در ترجمه حواشى قائل باختصار گرديده و حواشى را از پاى صفحات به آخر كتاب برده بود . اين حواشى به صورتى كه در اصل بود ، ترجمه شد و دوباره در پاى صفحات قرار گرفت ، تا استفاده از آن براى محققين آسانتر باشد . در چاپ پاره‌اى از اعلام و اسماء شايسته آن بود ، كه حروف معرب به كار رود ، ولى اين كار متأسفانه از لحاظ فنى چندان آسان نبود . ناگزير بچاپ اين قبيل اعلام و اسامى بحروف لاتين مبادرت شد . اميد است اين كتاب ، به صورتى كه اكنون از نظر خوانندگان ميگذرد ، جوانان وطن ما را سودمند افتد . در اينجا از يادآورى اين نكته ناگزير است ، كه افتخار انجام اين خدمت بتاريخ ايران براى هميشه از آن رشيد ياسمى است و نويسنده اين سطور جز تكميل خدمت آن شادروان منظورى و به غير از عنايت دوستان مشوقى نداشت و وظيفه خود ميداند در اين مقام از دوستان خود بخصوص آقايان حسين ضرابى ، محمد جواد مشكور ، محمد دبير سياقى و ابراهيم رمضانى تشكر نمايد . تهران - اسفند ماه 1332 منوچهر امير مكرى